آیا حضور بازیگران ایران در جم تی وی بخشی از پروژه نفوذ است؟!

به گزارش سراج24،فرهنگ نیوز نوشت؛مدتی است  که اخبار جذب بازیگران ایرانی در شبکه های ماهواره ای کم و بیش  در رسانه ها منتشر می شود بازیگران نه چندان نام آشنا و معروفی که به ناگاه خبر رفتن آنها  باعث دیدن شدن شان  در رسانه ها می شود؛ البته درگذشته نیز شاهد مهاجرت برخی بازیگران از کشور بوده ایم و اتفاق تازه ای نیست، اما دعوت نامه هایی که این اواخر عده ای از هنرمندان از طریق فضای مجازی و ایمیل های شخصی از طرف این شبکه ها دریافت می کنند موجب شبهه دار شدن قضیه می‌شود و اینکه چه دستهای پشت پرده ای درعرصه سینما و تلویزیون هستند که از چنین مهاجرتهایی سود می برند و چه نیتی در سردارند؟! بازیگرانی که بعد از استفاده از رسانه و امکانات داخلی برای مطرح شدن، به نظام و جامعه خود پشت کردند  تا به قول خودشان در خارج از کشور بهتر عرضه اندام کنند و آزادتر باشند این درحالی است  که متاسفانه زننده ترین رفتارها و پوششها  مربوط به اهالی سینما و تلویزیون است ولی گویا آزادی بیشتری می خواهند تا همین روسری را هم بردارند و در گفتار، رفتار و پوشش رهاتر باشند برای همین به راحتی گرفتار تور ماهیگیری شبکه های ضداخلاقی وفرهنگی می شوند.

حسین نوش‌آبادی، سخنگوی وزارت ارشاد چندی پیش در پاسخ به این پرسش که دلیل و انگیزه بازیگران دست چندم برای بازی در سریال‌های ماهواره‌ای به‌ویژه در شبکه جم چیست، گفته بود : متاسفانه گاهی شاهد این نوع اتفاقات هستیم، اما هنرمندانی که در آثار سخیف شبکه‌های ماهواره‌ای بازی می‌کنند خیلی موقعیت مهمی در کشور ندارند و جزو هنرمندان رده پایین سینما و تلویزیون محسوب می‌شوند. وی در ادامه افزود: این افراد به دلیل برداشت‌های اشتباه از جامعه بیرونی، جذب شبکه‌های ماهواره‌ای می‌شوند و فکر می‌کنند با حضور در این شبکه‌ها صاحب شهرت و موقعیت می‌شوند ؛ اما تجربه آنهایی که رفتند نشان می‌دهد، سرابی بیش نیست و دامی برای جذب دختران و پسران جوان است تا آنها را از فرهنگ و هویت ملی‌شان دور کنند و به بهانه‌های مختلف به ابتذال بکشانند. بازی در سریال‌های ماهواره‌ای جز بی ‌بند و باری، چیزی به‌همراه ندارد.


دراین میان شبکه ماهواره‌ای(جم GEM) که  با الگو گرفتن از فارسی وان سعی دارد مانند آن عمل کند و رویه آن شبکه را در نمایش سریال‌‌های کلمبیایی و آمریکایی، دنبال کند  به‌تازگی در حرکتی خزنده دعوت و جذب از هنرمندان ایرانی به‌ویژه بازیگران را برای حضور در مجموعه‌های تولیدی در دستورکار قرار داده تا هرچه بیشتر به چشم ایرانیان نزدیک شود و به استحاله فرهنگی و اخلاقی آن بپردازند اما بد نیست درباره شبکه جم تی وی بیشتر بدانیم. گروه تلویزیونی جم (GEM) سال 2006 پخش خود را به زبان فارسی و با شعار «جم همه شما را دوست دارد» آغاز کرد و توانست تعداد شبکه‌های خود را به عدد 17 برساند به طوری که در حال حاضر 14 شبکه به زبان فارسی و سه شبکه به زبان‌های کردی، عربی و آذری دارد و کل اروپا، خاورمیانه و شمال آفریقا را پوشش می‌دهد. هر یک از این شبکه‌ها با تعاریف مخاطبانی خاص برای خود به تولید، تدارک و ارائه برنامه‌هایی فراخور آنها اقدام می‌کنند. جم دفاتری در شهرهای دبی، لندن، کوالالامپور و لس‌آنجلس دارد و مالک آن سعید کریمیان است. از آنجا که پدر وی یکی از اعضای گروهک منافقین بود، اواخر جنگ ایران و عراق و پیش از عملیات مرصاد همراه خانواده‌اش به پادگان اشرف نقل مکان کرد. کریمیان پس از کشته شدن پدر و مادرش در عملیات مرصاد، به سوئیس پناهنده شد. در سال 1377 به لس‌آنجلس رفت و در رادیو ضدانقلاب صدای ایران مشغول کار شد. وی همراه برادرش هادی بعد از یک سال و 9 ماه فعالیت در رادیو صدای ایران، به سیمای آزادی (شبکه تلویزیونی منافقین) رفت و نزدیک به چهار سال هم در این شبکه معاند مشغول کار بود. سعید کریمیان سپس به فعالیت‌های اقتصادی روی آورد و در ادامه با گسترش مناسبات خود شبکه جم را تاسیس کرد و با اقدامات مشکوک سیاسی و اقتصادی خود بر تعداد شبکه‌هایش افزود.

خود این موضوع یعنی ماهیت تروریستی  گردانندگان  این شبکه  آشکارا بیانگر  اهداف و برنامه های  آن است اما در این بین  رکود اقتصادی و وضعیت بد مالی تلویزیون شاید مهمترین علت وطن فروشی بازیگران  دست چندمی است که به جم می پیوندند همان طور که نوش آبادی نیز گفته این نکته جالبی است که با وجود تلاش های بسیار زیاد شبکه های ماهواره ای از جمله شبکه جم و پیشنهادهای وسوسه کننده آنها  حتی بازیگران درجه دو ما نیز به این جمع  نمی پیوندند که خود نشان دهنده  حضور ارزشها در میان بازیگران درجه یکی است که خود را مدیون این آب و خاک برای رشد و مطرح شدن می دانند اما در کنار این بازیگران که بیشتر سیاهی لشگر در برخی سریالها بوده اند کارگردانان درجه سومی همچون مهدی مظلومی نیز به بهانه های واهی جذب همکاری با این شبکه معاند شده است؛ کارگردانی که سریالهایی مانند« بانکی ها»ی او با وجود هزینه های زیادی نتوانست حتی بعد از چند بار تکرار دیده شود و سریالهای دیگرش هم اگر کم و بیش برخی نشان داده اند به خاطرحضور بازیگران مطرح و توانای طنز کشور بود؛ هرچند  او نیز سعی کرده  پلهای پشت سرش را  تماما  خراب نکند اما با علم وآگاهی قبلی  در رابطه با  کار برای شبکه وابسته به سازمان منافقین  وارد این حوزه شده است  و حتی دراین راستا به بهانه  بین المللی بودن آثارش ارزشهایی مانند حجاب وعفت را زیر سوال برده  و این امر بیانگر آن است که نهادهای نظارتی باید بیشتر از قبل وارد گود شوند.


جالب است که بهانه افرادی مانند صدف طاهریان  وجود فساد در پشت صحنه سینما  و برخی سریالها مطرح شد بهانه ای که البته تا حدودی صحت دارد اما برای حضور و فعالیت درشبکه های فاسد عقلایی و منطقی نیست  شبکه هایی که افراد در آن  جلوی چشم دوربین با ظاهر و پوششی نامتعارف مجبور به ایجاد روابط نامشروع و غیراخلاقی هستند لذا این موضوع نشان می دهد هنوز تا حدودی شرم وحیا  در میان این نوع افراد وجود دارد  که  فساد را بهانه  فسادشان  می کنند.

با همه این اوصاف  به نظر می رسد  با موج  تحریک ها و اغفالهایی که از سوی شبکه های وابسته به فرقه های ضاله ای همچون بهاییان و منافقین  صورت می گیرد باید راهکارهای بنیادین اجرایی و عملیاتی برای مقابله با این  رویکرد اندیشید. حضور این افراد  در چنین شبکه های فاسدی حتی به تهیه کنندگان و کارگردانان آثار دیگری که آنها در آن حضور داشته اند نیز ضربه می زند برای مثال رابعه اسکویی که شایعه  فرارش از کشور مطرح شده  از همین نمونه است. تینا پاکروان کارگردان فیلم سینمایی «نیمه شب اتفاق افتاد» است که در سی وچهارمین جشنواره فیلم فجر فیلمش دچار حاشیه شده یعنی رابعه اسکویی یکی از بازیگران  فیلم  جذب شبکه غیراخلاقی جم تی وی شده  و همین باعث ایجاد مشکلاتی برای سازندگان  این فیلم گردیده است.


اما یک نکته قابل توجه است آن هم اینکه در جامعه بزرگ هنری کشور که هزاران سریال و فیلم  و تله فیلم ساخته و تولید می شود چهره شدن افراد  امری طبیعی است و کنترل این  چهره ها  کمی سخت است  از آنجا که بیشتر این تولیدات با هزینه بیت المال ساخته یا  خریداری می شوند می توان در ضمن تعهداتی افراد را نسبت به  حضور در جامعه هنری  متعهد کرد تا  با اغفال یک بازیگر درجه سه فیلم یا سریالی با همه عواملش به دردسر نیفتند  و این طور به نظام و جامعه دهان کجی نشود . به نظر می رسد شبکه های ماهواره ای سعی می کنند با حضور بازیگران  نام آشنای وطنی  خود را  به مردم ایران نزدیک کنند و این به آن معنا است که آنها به این امر معترفتند هیچ جایگاه مردمی در ایران ندارند هرچند برخی از مردم این شبکه ها را دنبال می کنند اما نگاه دوستانه و ایرانی به این شبکه ها وجود ندارد لذا با دعوت از بازیگران  ایرانی سعی می کنند تا این خلاء را پر نمایند و رنگ و بوی وطنی به کارهای خود  بدهند و به نوعی پروژه نفوذ در عرصه فرهنگ و اندیشه ایرانیان را تکمیل کنند؛ یعنی حرفها و اندیشه های نامانوس منافقان را از زبان چهره های رسانه ای شده به گوش مردم برسانند  کاری که باید به طورجدی  جلوی آن گرفته شود و با  توجه به  مسئله نفوذ بیش از پیش آن را  مورد توجه قرار داد.